Nu men het hier zo over de jaren 80 heeft herinner ik me dat een goeie vriend van me destijds nogal van de folk was. En dan vooral de crossover tussen folk en rock. The Pogues kennen we natuurlijk allemaal, maar er waren meer van dat soort bandjes. Deze band werd ook nogal eens grijsgedraaid als we bij de vriend in kwestie thuis zaten te bieren:
Ja, ik weet 't, zo plat als het spreekwoordelijke dubbeltje, maar ik heb er wel goeie herinneringen aan
En er zitten op dit forum vast wel wat van die zogenaamde kenners die nu heel hard gaan mopperen dat dit eigenlijk helemaal geen folk is (om dan vervolgens wel met goeie tips aan te komen :P )
Nu ik het zo weer eens beluister valt het me op hoe weinig 'body' de productie naar huidige maatstaven eigenlijk heeft. Het geluid is uitgesproken ielig, vooral die droge snare. En het clipje is gewoon niet om aan te zien, met z'n glossy 80's look
Mooiste folkplaat die ik ken:
The Hangman's Beautiful Daughter van The Incredible String Band.
En deze:
is ook niet mis.
Sorry, ff geen zin om youtube op te gaan.
Trage kelere-internet hier...
Nee hoor. Alles wat hier over gezegd moest worden is gezegd en het onderwerp is wat mij betreft afgesloten en dichtgetimmerd. Mochten er mensen zijn die toch nog vragen, opmerkingen of suggesties hebben dan kunnen ze me een PM-etje sturen. Dan hebben de overige nerds er ook geen last van
frobbert schreef: ↑11 mar 2026, 08:20
Ja ik dacht, ik haal dit topic weer eens naar boven. Ik heb me laten vertellen dat dit een mateloos populair genre is hier
Nooit gedacht dat dit onder folk wordt geschaard, maar mooi nummer. Als Cerberus Shoal maakten ze nog Slint-achtige postrock/postpunk.
frobbert schreef: ↑11 mar 2026, 08:34
Nee hoor. Alles wat hier over gezegd moest worden is gezegd en het onderwerp is wat mij betreft afgesloten en dichtgetimmerd. Mochten er mensen zijn die toch nog vragen, opmerkingen of suggesties hebben dan kunnen ze me een PM-etje sturen. Dan hebben de overige nerds er ook geen last van.
Dat klopt niet helemaal. Ook de inhoud van persoonlijke berichten wordt vrijuit gedeeld. Erg veel zin heeft dat dus niet.
Ik vroeg het, omdat ik de nerd was die beweerde dat folk niet zo impopulair op dit forum was als jij beweerde. Ik wilde dus even checken of je mij bedoelde. Misschien kun je een volgende keer puur vanuit jezelf spreken. Is maar een tip.
frobbert schreef: ↑11 mar 2026, 09:14
…en als mensen er dan toch voor kiezen om door te gaan (en dóór te gaan en dóór te gaan) dan is het niet mijn verantwoordelijkheid.
O ja, jij bent niet verantwoordelijk. Was ik even vergeten. Ik ben niet verbaasd dat je niet antwoordt op mijn vraag.
Nu opnieuw duidelijk is geworden hoe kinderachtig het spel gespeeld wordt, zal ik zal zo wat bijdragen uit de Tracklist 2025 voorleggen om te kijken hoe ver we het genre 'folk' op willen rekken.
Als je de geschiedenis van folk (wat inderdaad nogal een diffuus begrip is) er op na slaat is die zeker niet exclusief wit, al snap ik natuurlijk best dat dat het stereotype beeld is. Gelukkig zijn er hedendaagse artiesten die dat beeld een beetje bijstellen.
En een band als Stick In The Wheel schroomt niet om autotune en elektronika aan hun muziek toe te voegen.
Folkmuziek is dansmuziek. Zeker als we het terugvertalen naar Volksmuziek. lullalush uit Ierland neemt dat gegeven behoorlijk serieus en ziet dans niet als een leuk sausje dat je over folk giet, maar gebruikt dat uitgangspunt als basis voor zijn visie op traditionele muziek. Zelf zegt hij hierover: "I guess the seriousness is about trying to treat my tradition in a way that serves it as opposed to just making some beats and thinking, oh, I’ll add some Trad on top of this to sound cool and slam things together that don’t wrap around each other in a way that elevates them."
Wat mij betreft komt dit het best tot uiting in het nummer dat ik heb ingezonden voor de tracklist waarin een oorspronkelijk instrumentarium flink wordt behandeld met elektronica, zozeer dat je je af kunt vragen of dit kan gelden als folk.
De winnaar van de tracklist was dit jaar een nummer van het album Krope van Anton Anishchanka. Op Bandcamp staat: "Krope is a six-part conceptual album by Belarusian sound artist and producer Anton Anishchanka. Rooted in archival folk songs recorded between the 1960s and 2000s, it transforms fragile voices of the past into living, cinematic sound worlds. Created in collaboration with ethnographer Iryna Vasilyeva, the album weaves Belarusian traditional music with field recordings, acoustic instruments, and analog synthesizers — an immersive journey where memory, landscape, and resilience converge."
Een andere inzending van mij was Elkotsh. Een Egyptenaar die was "born and raised in Shubra El-Kheima, a bustling Nile metropolis on the edge of Cairo. Elkotsh got his first taste of shaabi music at local wedding parties, where he'd take charge of the mic, performing with a team of dancers. The genre emerged in the 1920s in Cairo, where it quickly became the soundtrack to working class life, a way for urban Egyptians to vent their frustrations or sardonically deconstruct day-to-day realities. And when electro-shaabi, or mahraganat (an Arabic word meaning celebrations), materialized in the early '00s, fusing classic shaabi elements with ideas gleaned from reggaetón, hip-hop, techno and grime, Elkostsh knew immediately that he'd found his niche."
MarkS schreef: ↑11 mar 2026, 10:48
Oei, autotune. Dat is een absolute diskwalificatie bij mij.
Even offtopic reageren. Ook als het bij death metal gebeurt MarkS?
Staat in mijn kast en maakt zeker kans om tot plaat van het jaar 2026 gebombardeerd te worden.
O ja, dat was iets meer dan een maand geleden een tip van mij. Niets te danken hoor
Zelf zou ik dit eerder black metal dan death metal noemen maar ach, als dit topic iets duidelijk maakt is dat we niet teveel moeten genre-haarkloven. Sowieso niet natuurlijk. Let the music do the talking
Ondertussen kijk ik reikhalzend uit naar alle tips die nog gaan voorbijkomen. Ik zeg win-win
frobbert schreef: ↑11 mar 2026, 14:00
O ja, dat was iets meer dan een maand geleden een tip van mij. Niets te danken hoor
Hoe bedoel je deze opmerking precies? Als grapje? Ik las de recensie namelijk op The Quietus. Een site die ik iedere dag bezoek. Of is er een andere reden waarom je op deze manier reageert?
frobbert schreef: ↑11 mar 2026, 14:00
Zelf zou ik dit eerder black metal dan death metal noemen maar ach, als dit topic iets duidelijk maakt is dat we niet teveel moeten genre-haarkloven. Sowieso niet natuurlijk. Let the music do the talking
Ondertussen kijk ik reikhalzend uit naar alle tips die nog gaan voorbijkomen. Ik zeg win-win
En het verschil tussen black of death metal zegt mij niet nagenoeg niks, ik ben nooit zo bezig met genres.
gung ho schreef: ↑11 mar 2026, 14:07
Hoe bedoel je deze opmerking precies? Als grapje?
Dat is precies hoe ik deze opmerking bedoel, als grapje. Ik had wel verwacht dat je deze recensie had gelezen op The Quietus aangezien we die allebei lezen.
gung ho schreef: ↑11 mar 2026, 14:07
En het verschil tussen black of death metal zegt mij niet nagenoeg niks, ik ben nooit zo bezig met genres.
Dat vermoedde ik al maar toch zijn die verschillen er en ze zijn aanzienlijk. Het doet er in dit geval enigszins toe omdat ik persoonlijk niet zo'n liefhebber ben van death metal en wel van black metal. Ik ben opgegroeid met de hardere genres dus dat ik zo goed op de hoogte ben van de stilistische verschillen ertussen kan ik ook niet helpen ¯\_(ツ)_/¯
frobbert schreef: ↑11 mar 2026, 10:35
Als je de geschiedenis van folk (wat inderdaad nogal een diffuus begrip is) er op na slaat is die zeker niet exclusief wit, al snap ik natuurlijk best dat dat het stereotype beeld is. Gelukkig zijn er hedendaagse artiesten die dat beeld een beetje bijstellen.
On a sidenote: voor mij is deze mevrouw gewoon wit. Ooit had ik een Italiaans-Britse vriendin die zei dat ze als ‘niet wit’ beschouwd werd in Londen. Ze was iets bleker dan dit. Ik vind dat vreemd.
Mijn eerste kennismaking met folkmuziek moet Crosby, Stills, Nash & Young geweest zijn. Eén van de weinige goede platen die bij ons in huis stond. Er was ook een Best of Dylan, maar die mocht nooit op, omdat mijn moeder een hekel had aan Dylans stem.
Aangezien ik de muziekgeschiedenis heb leren kennen dankzij de canon, heb ik me via CSN&Y en Dylan verdiept in het werk van o.a. Joni Mitchell, Neil Young, Joan Baez (wiens versie van Babe, I'm gonna leave you zich met gemak kan meten met die van Led Zeppelin) en nog wat van dat soort boomermuziek. Het oudere werk (Pete Seeger, Woody Guthrie) vond ik nooit ene reet aan. Van 'hedendaagse' folkartiesten luisterde ik nog naar Elliot Smith.
Net toen ik dacht dat ik klaar was met die muzieksoort kwam de zogenaamde freakfolk opzetten. Met artiesten als CocoRosie, Akron/Family, Tunng en Devendra Banhart keerde de verliefdheid kortstondig terug. Na 2007 was de liefde tussen mij en folk zo'n beetje voorbij. Nu keert die zo nu en dan terug andere gedaantes. Een paar jaar geleden vond ik Shovel Dance Collective een revelatie en ik kan dus erg genieten van 'bewerkte' folkmuziek. Muziek die buiten gebaande paden treedt.
De enige (neo)folkplaat die ik ooit in huis had was van Death in June. Maar die bleken er nogal onzuivere politieke denkbeelden op na te houden, en zo goed was de muziek ook weer niet, dus die plaat heb ik aan een tweedehands platentoko verkocht.
Het verbaast me overigens niet dat dit genre voornamelijk uit witte muzikanten bestaat.
Het is toch een vrij mono-cultureel genre.
Net zoals Roadburn en vrij mono-cultureel festival is.
Vandaar waarschijnlijk dat ik er heel erg weinig mee heb.
En als we folk zien als traditioneel en behorend tot de cultuur van een volk mag Toumani Diabaté dan ook folk genoemd worden? Als lid van de 71e generatie die de kora bespeelde, zou je haast denken van wel. Hier een eerbetoon aan zijn muzikale vriend Ali Farka Touré
David schreef: ↑11 mar 2026, 14:35
Het verbaast me overigens niet dat dit genre voornamelijk uit witte muzikanten bestaat.
Het is toch een vrij mono-cultureel genre.
En toch klopt dat niet. Als je het over Amerikaanse folkmuziek hebt kun je onmogelijk om mensen als Leadbelly, Elizabeth Cotten en Son House heen en volgens mij kun je de woestijnblues van acts als Tinariwen en Bombino ook als een vorm van folk zien.
Daarom is het ook maar de vraag of je wel van een 'genre' kunt spreken, zie ook de bijdragen van Gung Ho in dit topic (eerlijk is eerlijk, ik ben niet erg op 'm gesteld maar ik kan niet ontkennen dat zijn bijdragen aan dit topic waardevol zijn - verdomme )
I would do her.
En ja, dit is behoorlijk wit in mijn ogen. Maar voor velen zal ze wel mulat, mesties of halfbloed zijn. Zo belangrijk is het niet.
Onlangs had ik daarover een fittie mee met een collega, die Noord Afrikanen ‘niet blank’ noemt. Nu blijkt dat er vanuit de VS een definitie geldt waarin deze mensen als blanken worden gezien. Maar in de EU gelden ze dus niet als blank.
David schreef: ↑11 mar 2026, 14:35
Het verbaast me overigens niet dat dit genre voornamelijk uit witte muzikanten bestaat.
Het is toch een vrij mono-cultureel genre.
En toch klopt dat niet. Als je het over Amerikaanse folkmuziek hebt kun je onmogelijk om mensen als Leadbelly, Elizabeth Cotten en Son House heen en volgens mij kun je de woestijnblues van acts als Tinariwen en Bombino ook als een vorm van folk zien.
Daarom is het ook maar de vraag of je wel van een 'genre' kunt spreken, zie ook de bijdragen van Gung Ho in dit topic (eerlijk is eerlijk, ik ben niet erg op 'm gesteld maar ik kan niet ontkennen dat zijn bijdragen aan dit topic waardevol zijn - verdomme )
Het klopt wel.
Ik zei: voornamelijk witte muzikanten, niet louter.
Die paar uitzonderingen bevestigen de regel.
Daarbij kan je het genre wel heel geforceerd oprekken totdat alle traditionele folklore voor 'folk' doorgaat; dan kom je automatisch op alle culturen uit.
Als we folk zo gaan beschouwen mag de Nederlandse smartlap ook als folk benoemd worden.
Of hiphop uit de Bronx.
Allemaal traditionele folklore.
Dan krijg je dus inderdaad ook dat hier Bulgaarse volksmuziek en Milanese Koramuziek alszijnde folk bijdragen worden gepost.
Dan valt dus bijna alles eronder. En kunnen we inderdaad niet meer spreken over een apart 'genre'. Verander de topictitel dan maar.
gung ho schreef: ↑11 mar 2026, 13:55
Eindresultaat:
Maar is dit nog folk?
Prikkelende vraag. Want ik zou 'ja' zeggen omdat het opgebouwd is met samples uit traditionele genres. Tegelijk is folk een enorm retrogenre, dat al retro was toen ik net geboren werd.
Kijk, ik ben ruim meer dan een halve eeuw oud, dus voor mij lastig te zeggen wat de hedendaagse jeugd bezighoudt. Ook wat die jeugd in een andere culturele traditie bezighoudt. Dus er een oordeel over vellen valt me lastig.
Laatst gewijzigd door iKer op 11 mar 2026, 18:02, 1 keer totaal gewijzigd.
gung ho schreef: ↑11 mar 2026, 13:46
De winnaar van de tracklist was dit jaar een nummer van het album Krope van Anton Anishchanka. Op Bandcamp staat: "Krope is a six-part conceptual album by Belarusian sound artist and producer Anton Anishchanka. Rooted in archival folk songs recorded between the 1960s and 2000s, it transforms fragile voices of the past into living, cinematic sound worlds. Created in collaboration with ethnographer Iryna Vasilyeva, the album weaves Belarusian traditional music with field recordings, acoustic instruments, and analog synthesizers — an immersive journey where memory, landscape, and resilience converge."
Maar is het nog folk?
Nee, het is kutmuziek.
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983
Toch luister ik welzeker naar folkmuziek. Mits goed gebracht!
Polegnala e Todora" (Bulgaars: Polegnala e Todora, letterlijk "Theodora is gaan liggen/slapen") is een traditioneel Bulgaars volksliedje.
Hier zijn de belangrijkste details over het lied:
Betekenis & Thema: Het lied vertelt het verhaal van Todora (Theodora) die in slaap is gevallen onder een boom ("buren"), vaak omschreven als een groene of bittere boom. Het is een bekend Bulgaars volkslied.
" what the fuck are you talking about! Have you no ears (laughs)".
Johnny Lydon 1983
Edelkitsch! 
leuke band ook
)
