The Nice

[Oofje]

Een van de eerste bands die experimenteerde met klassiek en fusion, actief in de late jaren '60. Ze begonnen als de backing band van soulzanger P.P. Arnold. Met de geniale toetsenist Keith Emerson op de hammond, Lee Jackson op bass en drummer Brian Davison. Ze kregen commerciële succes met het geweldige instrumentale 'America'.

John Peel was groot fan van de band en noemde Emerson's andere band Emerson, Lake & Palmer "a waste of talent and electricity"


Anywayz, hier wat van mijn favoriete The Nice nummers





Super leuk liedje met die stemmetjes deze



zoooo mooi

[deschrijver]

Gitarist David O'List verving tijdens een tour in de VS in 1967 een paar keer Syd Barrett.

[Flaaks]

Geef mij dit maar, uit ongeveer dezelfde tijd.

[Oofje]

Van Traffic hebben we ook elpees Flaaks, maar Keith was a legend!

Overigens een ondergewaardeerd iets, gitaarloze band

[Oofje]

Peel sessie uit '69, erg leuk

[Oofje]

Alleen nog The Thoughts Of Emerlist Davjack en Nice uit 1969 aanschaffen, dan ben ik happy happy happy over mijn The Nice collectie. Die laatste had rams wel, maar is niet meer te vinden jammer genoeg

[Oofje]

live at the fillmooooooooore

wat een geweldige live plaat these guys are fantastic

[Oofje]

[Oofje]

Fantastische 2 uur durende compilatie van live performances en interviews. I'm just gonna grab some coffeeeeee

[Oofje]

Cinnamon rolls gemaakt met J. Nu lekker duiken in dit boek over alles wat met The Nice te maken heeft. Ik ken de auteurs en spreek ze dagelijks in het Emersonology groep. Zijn zulke super aardige Italianen.

Ik denk dat ik The Nice weliswaar leuker vind dan Emerson, Lake and Palmer, maar uiteraard niet beter. Happy Freuds, Daddy where did I come from en One of those People zijn zulke leuke en humoristische nummers. I just love it!

Hoe dan ook, nu de technische kant van deze band lezen.