The Beatles - Please please me

[gung ho]

De eerste!

[Scalle]

Ik vind eigenlijk alle Beatles platen geweldig, zelfs die van hun eerste periode (=pre Rubber Soul).

[gung ho]

Ok, Betty Davis mag uit (na het ongelooflijke Come take me dat ik nu voor de tweede keer achter elkaar draai) en ik ga beginnen aan het bespreken van alle albums. Wens me succes!

[gung ho]

Ik vind eigenlijk alle Beatles platen geweldig, zelfs die van hun eerste periode (=pre Rubber Soul).

Ik niet. Please please me en With the Beatles vond ik vroeger al waardeloos, maar goed, wie weet word ik milder...

[Scalle]

Er was destijds haast geen popmuziek die zo fris klonk als de Beatles. Ik spreek over '63 -'64.

Bob Dylan zei in die Scorsese film (No direction home), geloof ik over de Beatles: I immediately knew they were different.

[Krautsurfer]

Leuke, vrolijke liedjes. Zal ongetwijfeld fris zijn geweest, want dat klinkt het nog steeds wel, maar er zit ook een hoog 'je had d'r bij moeten zijn' gehalte aan die ouwe Beatles albums.

Maar goed, da's mijn tekortkoming vrees ik.

[Scalle]

maar er zit ook een hoog 'je had d'r bij moeten zijn' gehalte aan die ouwe Beatles albums.

Uiteraard.

Maar dat geldt voor elke plaat

[Krautsurfer]

maar er zit ook een hoog 'je had d'r bij moeten zijn' gehalte aan die ouwe Beatles albums.

Uiteraard.

Maar dat geldt voor elke plaat

Nou, dat gevoel heb ik dan weer helemaal niet bij die klassieke Beatle-platen, Rubber Soul t/m White Album, zeg maar.
Die vind ik nog steeds erg draaibaar.

[gung ho]

Kant A

I saw her standing there blijft geweldig. Je hoort zelfs wat garage! Het zal de Hamburgconnectie zijn. En er gaat niets boven een goede hand-clap! Fantastisch begin van de reis.

Misery. Vroege Beatles inderdaad. Alle elementen zitten er al in. Samenzang. Een gek pianootje. Een oooh. Het mist echter iedere vorm van finesse. Niemandalletje.

Anna (go to him). Een vriendje had dit als lievelingsliedje. En het is schokkend hoeveel bands als Black Lips en King Kahn en BBQ hiervan hebben gejat. Alsof ik andersom naar de muziekgeschiedenis luister.

Chains. Die Amerikaanse invloeden. Nee, hiermee gaan we de wereld niet verbeteren. Redelijk afschuwelijk.

Boys . Uptempo. Dat is alweer beter. Popshoowop. Ik las net dat Bob Dylan meteen hoorde dat The Beatles anders waren, maar dat kan niet op basis van dit album zijn geweest. Alhoewel het gitaargeluid in dit nummer lekker vals rammelt. Dat dan weer wel.

Ask me why. Een lievelingetje van mij (van vroeger). Ik hoor het nog wel terug. Als je tussen de zes en acht bent, luistert dit heerlijk weg. Je krijgt er een goed gevoel van. Prachtig verzorgd. The Everly Brothers vond ik ook heel goed. Een klein hoogtepuntje!

Please please me. Heb ik geplaybackt! Nu vind ik het te bombastisch. Te grof zonder hard te zijn.

[gung ho]

Kant B

Love me do. Kwam niet hoger dan nummer 16 toch? Vond ik vroeger al veel te hoog. Wat een kutnummer. Met die mondharmonica. Die boem tsjak. Boers.

Zit net te denken. Ze zitten echt tussen rock 'n' roll en The Everly Brothers in. Voor het eerste zijn ze nog niet ruig genoeg en voor de tweede nog niet verfijnd genoeg.

P.S. I love you. Iets van latere Beatles hoor je al terug. Wat mij bevalt aan dit nummer is dat de zang nét iets te dicht op de microfoon zit. Volgens mij wordt het geluid heel licht vervormd. En wat is dat voor een ritme? Is dat skiffle? Dicht bij jezelf blijven werkt.

Baby it's you. Nog een oud favorietje. Goed rauw gezongen door John! Lekker gemeen met dat 'Cheat! Cheat!' in de tekst. Je snapt waarom John dit wilde coveren. Gemeen mannetje.

Do you want to know a secret. Wat een begin! Jaaaaa! Dit is toch wel geniaal. Kant B is veel beter dan kant A! Prachtig. Zou die stomme Dylan dan toch gelijk hebben? Dit lijkt mij de eerste echte Beatle original. Hier hoor je iets van toekomstige grootheid. De muziek die wegvalt, de overgangen, de nadruk op 'tell'. En een goeie ooohooohooo!

A taste of honey. Te dramatisch. The Beatles coverden ook The Sheikh of Araby. Dat vond ik vroeger veel leuker. Straks nog eens luisteren. Lijkt mij veel meer op zijn plaats dan dit.

There's a place. O mijn god. Daar gaan ze weer. Nee jongens! Dit is niet de manier! Leg neer die harmonica!

Twist and shout. Ook geplaybackt! Ik was George overigens. Jullie horen het niet, maar dit was mijn stukje. En ik deed natuurlijk mee met het zingen en schudden met het hoofd. Het dak ging eraf op die fucking basisschool.

Het is even zoeken naar de hoogtepuntjes, maar ze zijn er wel degelijk.

[Siegfried Stahl]

Zit net te denken. Ze zitten echt tussen rock 'n' roll en The Everly Brothers in. Voor het eerste zijn ze nog niet ruig genoeg en voor de tweede nog niet verfijnd genoeg.

McCartney heeft de Everly Brothers ooit nog vernoemd in zijn Wings liedje Let'em in.